KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/3724 E., 2013/1532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Eylemin görevi yaptırmamak için direnme olarak kabulü ile mahkümiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde öngörülen "kamu görevlisine karşı görevi yapmasını engellemek amacıyla cebir ve tehdit ..." unsurlarının hakaret eylemini kapsamaması karşısında, sanığın direnme eylemi ile birlikte gerçekleştirdiği hakaret eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olmayıp ayrıca anılan Yasanın 125/3-a maddesindeki suçu oluşturacağı ve sanığın birden fazla görevliye direnmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmekte olup, incelenen dosyada, kayden sabıkasız olan sanığa yükletilen suçun mağdurlarının, maddi nitelikte bir zararı söz konusu olmadığından,
sanığın hukuksal durumunun, açıklanan yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "pişman olmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/3724, K. 2013/1532, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama