Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/3736 K.2013/3011

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 18/03/2008 gün ve 2008/9-7 Esas, 2008/56 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığa mahkemenin istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiine tefhim edilmiş olmasının kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık açısından hukuksal sonuç ifade etmediği gibi temyiz süresini de başlatmayacağı gözetilerek, yokluğunda verilen hükmü 13/08/2010 tarihinde öğrenerek temyiz eden sanığın bu isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın 29/02/2002 tarihinde işlediği kabul edilen görevli memura mukavemet suçunun 765 sayılı Yasanın 258/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...