Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/4012 K.2013/2307

3- Sanıklar ... ve ...; atılı suçlardan mahkümiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkındaki beraet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm kısmında ve gerekçeli karar içeriğinde sanık ...'ın adının, ... şeklinde ayrı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve ... hakkındaki beraet, sanık ... ve ... hakkındaki mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçlarının kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık eklemeli zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 26/05/1999 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suça ilişkin kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin 53/1-c maddesindeki hakların tümünü cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerde yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine,