KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/5091 E., 2013/2362 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Beraet, mahkümiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraet hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmayan müdafiin temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Olay günü ... isimli bir şahsın yapılan üst aramasında esrar maddesi ele geçirilmiş olmakla, bu şahsın esrarı aldığı kişileri gösterebileceğini söylemesi üzerine polis ekip otosu ile bildirdiği yere gidilerek kendisine esrar satan şahıslar olarak gösterdiği ... ve ... isimli kişilerin haklarında işlem yapılmak üzere alınmak istendiği sırada bu şahısların arkadaşı olan sanık ...'in, görevli polis memurlarına hitaben bağırarak “a… koyduğumun çocukları, adam alıyolar, herkes çıksın” diyerek hakaret etmek suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahküm olduğu hapis cezasının ertelenmesi halinde kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Adli sicil kaydı itibariyle kasıtlı suçtan mahkümiyeti bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231/6. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması için öngörülen objektif ve subjektif koşullar irdelenmeksizin, susma hakkı bulunan sanığın, “atılı suçu ikrar etmediği” şeklinde yetersiz ve yasal olmayan bir gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/5091, K. 2013/2362, 27 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama