Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/5700 K.2012/6028

Zimmet suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı TCK'nın 247/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2007 tarihli ve 2006/246 Esas, 2007/272 sayılı Kararının Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 25/06/2009 tarihli ve 2009/5952 Esas, 2009/8395 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı mahkemenin 26/11/2009 tarihli ve 2009/1034 Değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2010 tarihli ve 2010/52 Değişik İş sayılı kararının;

5271 sayılı CMK'nın 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hüküm veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

somut olayda ilk yargılamada görev alan mahkeme başkanı ve üyelerinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda da görev almış olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 04/04/2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-09-6774- 2011/5586/20084 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü;