Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/6143 K.2013/3115

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Kovancılar İlçe Jandarma Komutanlığında uzman çavuş olan sanığın suç tarihlerinde önleyici kuvvet olarak devriye ekip komutanı sıfatıyla görev yaptığı sırada arazide koyun otlatan ve kimlikleri tespit edilemeyen çobanlara menşei şahadetnamesi ve veteriner sağlık raporlarının bulunup bulunmadığını sorduğu, olmadığını söylemeleri üzerine, birer kuzu verin yolunuza devam edin diyerek çobanlardan kuzuları aldığı sübut bulan olayda;

mahkeme kabulünde de belirtildiği gibi sürüyü otlatanların istenen belgeleri ibrazı zorunlu olmadığı için haksız zeminde bulunmadıkları bu itibarla sanığın eyleminin rüşvete teşebbüs kabul edilemeyeceği, beyanlara nazaran sabit eyleminde yasanın aradığı anlamda tehdit veya icbar içerikli söz ya da davranışının olmadığı, ikna suretiyle irtikap suçunda ise mağdurun sağladığı yararın haksız olmadığı inancı ile hareket etmesi,

hukuka aykırı bir çıkar sağlamakta olduğunu bilmemesi gerektiği, ancak sanığın kendisi için istediği kuzu mağdurlar tarafından ilk olayda hemen, ikinci olayda ise paranın yarısı istenmek suretiyle verildiği hususları değerlendirildiğinde eylemlerinde ikna unsurunun da bulunmadığı, esasen olayın mağduru konumundaki çobanlar tespit edilip beyanları alınmadığı için kuzuları korkudan mı, inanarak mı verdikleri hususunun da netlik kazanmadığı,

bu itibarla eylemlerinin suç tarihi itibariyle icbar veya ikna suretiyle irtikap suçlarını da oluşturmayacağı ve görevi kötüye kullanma olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek ve de anlatımda cebri irtikap tarif edilmesine rağmen hükümde çelişki oluşturacak şekilde eylemleri ikna suretiyle irtikap kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de.

Lehe yasa karşılaştırması yapılırken 5237 sayılı TCK'nın icbar suretiyle irtikap suçuna ilişkin hükümleri ile 765 sayılı Yasanın ikna suretiyle irtikap hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle hükümde çelişki yaratılması, .../... -2- Sanığın her bir eylemi için erteleme ve CMK'nın 231. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden toplam ceza miktarı nazara alınarak yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile anılan hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

06/04/2007 günlü mahkümiyet hükmünde sanığın 765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi uyarınca hapis cezasının infazı süresince memuriyetten mahrumiyet cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, kazanılmış hak gözetilmeden bu defa aynı madde gereğince müebbeten memuriyetten yasaklanmasına hükmolunması, Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 86. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 250/4. maddesinde suç konusunun değeri ve mağdurun ekonomik durumuna göre cezada indirim öngörülmesi karşısında, mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,