Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/6190 K.2013/3596

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE,

incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından anılan Kanunun irtikap suçu yönünden getirdiği düzenlemeler ve suç tarihi, irtikap edilen menfaatin değerinin mahkemenin kabulüne göre en az 97.000 TL olması karşısında bu Kanunla eklenen TCK'nın 250/4. maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek yapılan incelemede.

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde. Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O yer C.Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise.

Katılanın aşamalardaki ifadelerine göre sanığın zorlama suretiyle kendisinden tek eylemle bir defada istediği parayı taksitler halinde verdiği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, .../... -2- Ancak.

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince belirtilen madde ve fıkradaki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanması gerektiği gözetilmeden 53/1. maddedeki tüm hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53/1 ve 53/5. maddeleri gereğince hükmedilen hak yoksunlukları ile ilgili bölümlerin çıkarılarak,

mahkemenin uygulaması da dikkate alınmak suretiyle bunların yerine sırayla “sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,