KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/6234 E., 2013/3205 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Yaralama suçundan mahkümiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan en ağır cezadan fazla olamayacağı ve sadece en ağır cezayı içeren ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiği düşünülmeden, diğer bir ilama da yer verilmesi suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hükmolunan hak yoksunluklarının sürelerinin hükümde belirtilmemesi,
Kanuna aykırı, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluğuna ve tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine,
53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ve “Sanığın, Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/77 Esas ve 2008/562 Karar sayılı ilamı ile verilen hükümlülüğü tekerrüre esas olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca
.../...
-2-
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/6234, K. 2013/3205, 15 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama