KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/6700 E., 2013/5504 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
509 kelime·3 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2008/544 Esas, 2009/279 sayılı ilamındaki 1.500 TL adli para cezasının hüküm tarihi itibariyle kesin olup tekerrüre esas olmadığından bu hususta tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "Sanığın TCK'nin 53/1-a-b-d-e. Maddesinde belirtilen haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nin 53/1-c.
Maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Zonguldak Barosuna kayıtlı serbest avukat olan katılanlar ...ve ... ile görevli icra müdürü olan katılan ...'ın aşamalarda; birlikte tahliye işlemi için sanığın evine gittiklerinde sanığın kendilerine yönelik olarak "siz kim oluyorsunuz, hiçbir b..k yapamazsınız, hepinizin anasını avradını sinkaf ederim" ayrıca icra müdürüne "sen gel bakalım içeriye sana göstereyim" dediğini beyan etmeleri karşısında, sanığın tehdit eyleminin katılan icra müdürüne yönelik olup, katılan avukatlara karşı bir tehdit söyleminin bulunmadığı ve icra müdürünün yargı görevi yapan kişilerden de olmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK 265/1 maddesi yerine 265/2. maddesi ile uygulama yapılması,
Kabule göre de;
Sanığın birden fazla görevliye direndiği kabul edildiği halde TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,
Sanık hakkında Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2010 gün 2010/407 Esas, 2010/516 sayılı erteli ilamının 22/12/2010 tarihinde kesinleştiği ve sanığın deneme süresi içerisinde atılı suçu işlemediği halde TCK 51/7 maddesi uyarınca mahkemesine bildirimde bulunulmasına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/6700, K. 2013/5504, 21 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama