KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/6744 E., 2013/3627 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mağdurlar ... ve ...'ın hazırlıkta verdikleri samimi beyanları ile sanığın aşamalarda daha önce menfaat karşılığı borç para verdiği, ancak şimdi bıraktığı şeklindeki savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan eksik araştırma yönünde bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmemiş, eylemin birden fazla mağdura karşı işlendiği belirtilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan
.../...
-2-
...
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/6744, K. 2013/3627, 18 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama