Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/7190 K.2013/5845

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Birden çok görevliye direnen ve mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 43/2 ve 58. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hapis cezasına mahkümiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilirken 53/2-3. maddeleri nazara alınmadan ve infazda tereddüte neden olacak şekilde “TCK nun 53/2 md.si gereğince hapis cezasının infazı şartla tahliye ile birlikte tamamlanıncaya kadar bu maddede yazılı hakları kullanmakta yoksun bırakılmasına” biçiminde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasında yer alan "TCK nun 53/2 md.si gereğince hapis cezasının infazı şartla tahliye ile birlikte tamamlanıncaya kadar bu maddede yazılı hakları kullanmakta yoksun bırakılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak yerine, “Sanığın hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet,