Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/7230 K.2013/4936

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihinde sevk ve idaresindeki araçla yolda dönüş yapmak için seyir halindeki araçlardan yol isteyen müşteki polis memuru ...'a hakaret eden sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçla durmayarak trafik güvenliğini tehlikeye düşürerek yola devam ettiği, olayın devamında da sanığın aracını park ettiği yere gelen müşteki polis memuru ...'e ve devamında takviye gelen diğer müştekilere tekrar hakaret ederek vurduğu ve polislerin kendisini karakola götürmeye yönelik görevini engellemek amacıyla direndiği, biçiminde gerçekleştiği iddia edilen olayda;

Sanığın, psikiyatrik tedavi gördüğünü, görev yaptığı askeri birliğinden depresif bozukluk tanısıyla 45 gün hava değişimi aldığını ileri sürmesi karşısında; suç tarihi itibariyle akıl hastası olup olmadığını, akıl hastası ise ne zamandan beri hasta olduğunu ve bunun, kişinin davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için, varsa tedavi belgeleri, kullanılan ilaçların yazıldığı reçeteler ve belgeler de temin edildikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında raporunun alınması,

müştekilerin görev belgeleri de getirtilerek sanığın müştekilerin hangi yasal görevlerini yaptırmamak için direndiğinin tespiti ile eylemlerinin kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama ve görevli memura direnme suçlarından hangisini oluşturduğunun tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın birden fazla polis memuruna karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında artırım yapılmaması,

Sanık savunmasını doğrulayan müştekilerin tevilli beyanlarına göre, müştekilerin haksız ve yasal olmayan şekilde trafik akışını engelleyip engellemedikleri, olayın devamında sanığı takip ve takviye ekip istenmesine yönelik eylemlerinin yetkileri kapsamında olup olmadığı, polis memurlarının uygulamaları sırasında yetki aşımlarının bulunup bulunmadığı ve sanığın aracını park ettiği yere gelindiğinde işlemlerini daha uygun şartlarda yapmalarının mümkün olup olmadığının belirlenip, sonucuna göre, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,