KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/7331 E., 2013/3988 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın diğer sanık ... ile birlikte görevi yaptırmamak için direnmesine rağmen, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 265/3. maddesinin ve birden fazla mağdura karşı hakaret ve direnme suçlarını işlemesine göre TCK'nın 43/2. maddesinin; hakaret eylemlerini alenen gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 125/4. maddesinin; adli sicil kaydına göre Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2004 tarih ve 2003/82 E. 2004/151 K. sayılı kararı nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hükümlerde yer alan 53/1-c maddesine ilişkin
.../...
-2-
...
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/7331, K. 2013/3988, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama