Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/8043 K.2013/6543

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tutanağı, alınan beyanlar ve Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen Emniyet Müdürlüğünün fezleke içeriği yeterli olup müştekilerin görevli oldukları hususunda tereddüt bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3 maddesinin sadece kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkümiyet halinde uygulanabileceği, sonuç olarak adli para cezası verildiği gözetilmeden yazılı şekilde hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki “Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a-b-d-e bentlerinde belirtilen hakları mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1-c bendindeki haklardan ise koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmalarına” şeklindeki ibarenin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.