Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/10101 K.2014/12449

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanıklar Ali İlker ve Meleksima'nın hakaret suçunu sadece bir kamu görevlisine karşı işlediklerinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmemiş; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Her üç sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu içlerinden biri TCK'nın 6/1-d maddesi uyarınca yargı görevi yapan avukat olmak üzere birden fazla kamu görevlisine karşı, birlikte olacak şekilde işledikleri anlaşılmasına rağmen haklarında aynı Kanunun 265/2-3, 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

Hakaret suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Sanıklardan E.. K..'nün hakaret suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesine rağmen TCK'nın 43/2. maddesinin tatbik edilmemesi,

Hakaret suçundan hükmolunan ve ertelenen hapis cezaları kısa süreli olmamasına rağmen, sanıklar hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Temel cezalar alt sınırdan ve farklı sürelerle belirlendiği halde infazda tereddüte yol açacak şekilde ertelemeye ilişkin 2 yıllık tek bir deneme süresi tayini suretiyle orantılılık ilkesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, somut olaydaki görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının meydana getirdiği bir zarardan söz edilemeyeceği gibi bu konuda da bir iddiada bulunulmadığı anlaşılmakla;

suç tarihi itibarıyla engel sabıkaları bulunmayan ve suç işleme hususundaki eğilimleri olumlu değerlendirilerek haklarındaki hapis cezaları ertelenen sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "mağdurun şikayetçi olması, zararının giderilmemiş bulunması" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,