KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/10356 E., 2015/12510 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/265390
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 4. (Kadıköy 2.) Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/04/2011
- Numarası
- 2010/277 Esas, 2011/134 Karar
- Suç
- İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 14. maddesinde, “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.” hükmü yer almaktadır.
Ayrıca “Tavsif”'in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün 2009/7-7, 15/07/2009 gün 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri Kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.
İddianame içeriğine göre İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın 26/02/2007 tarihli vekaletname ile vekilliğini üstlendiği katılanın talimatı ile taşınmaz satım işlemlerini gerçekleştirdiği sırada taşınmaz bedeli olan 340.000 TL'nin 35.000 TL'sini katılanın vergi borçlarını ödeyeceğini söyleyerek taşınmazı satın alan Emre Akçal'dan alıp katılana vermediği iddia edilmiş ve sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesi gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatımın TCK'nın 155/2. maddesindeki hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükümlerin incelemesini
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/10356, K. 2015/12510, 15 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama