Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1076 K.2014/4769

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ali Tekşam isimli kişinin kamyonetinin çalınmasına dair müracaatı üzerine emniyet görevlilerince yapılan tahkikat neticesinde olaya karıştığı belirlenen sanığın telefonla aranarak konu ile ilgili beyanlarının tespiti için çağrılması sonrasında kendiliğinden polis merkezine geldiği, ifadesinin alınması sırasında, mağdur tarafından bu olayla ilgisinin olup olmadığı sorulduğunda, aniden ve nedensiz tepki vererek bağırmaya, kendisine zarar vermeye başladığı,

akabinde teskin etmek maksadıyla yanına giden mağduru kollarından tutarak çekiştirmesi şeklinde geliştiği anlaşılan olayda, hangi görevin yaptırılmaması için cebir ve/veya tehditle nasıl direndiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden ve eylemin TCK'nın 86/2-3-c maddesinde düzenlenen kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdur ve tanık H.. K..’ın alınan ilk beyanlarında, sanığın sakinleşmesi neticesinde meydana gelen olaydan ötürü üzgün olduğunu söyleyerek özür dilediğini bildirmeleri, olay nedeniyle mağdurun alınan ilk ifadesinden itibaren şikayetçi de olmadığı göz önüne alınarak, silinme koşulları oluşmuş geçmiş hükümlülüğü bulunan ve duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali de olmayan sanık hakkında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin yeterli olmayan gerekçelerle uygulanmamasına karar verilmesi,