Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1081 K.2014/4743

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Mahkemece her iki sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde polis memurlarına direndiğinin kabul edilmesi karşısında E.. M.. hakkında TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanmaması gerektiği yönündeki tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

12/03/2009 tarihli olay tutanağı, görevli polis memurları olan katılanlar Y.. S.. ve Ö.. A.. ile müşteki B.. T..'in aşamalardaki ifadeleri, tanıklar D.. S.. ve Z.. Y..'ın beyanları ve tüm dosya içeriğine göre sanık H.. M..'ın olay günü kardeşi olan sanık E.. M.. hakkında bir başka suçtan adli işlem yapılmasını engellemek amacıyla eline aldığı silahtan sayılan cam parçasını polis memurlarına doğru salladığı, sanık E..

M..'ın ise cebir ve tehdit boyutuna ulaşmayacak düzeyde hareketlerle abisi olan sanık H.. M..'ı polis memurlarının elinden çekmeye çalıştığı, daha sonra sanık H.. M..'ın kontrol altına alınmaya çalışılması sırasında başı ile vurarak katılan Ö.. A..'un aldırılan doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaralanmasına sebebiyet verdiği, bu suretle sanık H..

M..'ın zincirleme olarak saldırıda kullanılmaya elverişli araçla polis memurlarına direndiği anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

12/03/2009 tarihli olay tutanağında sanık E.. M..'ın polis memurlarının görevini yaptırmamak için cebir ve tehdit içeren herhangi bir fiilinin yer almadığı nazara alınmadan, ayrıca sadece ağabeyi H.. M..'ı görevlilerin elinden çekmeye çalışmaktan ibaret eyleminin direnme suçunu ne şekilde oluşturduğu, H.. M..'ın direnme eylemine nasıl iştirak ettiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle bu sanığın da yazılı şekilde direnme suçundan mahkumiyetine, H.. M.. hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Sanık H.. M..'ın savunmasında olayla ilgisinin olmamasına karşın polis memurlarının kendisini karakola götürmek istediklerini ve yaraladıklarını beyan etmesi karşısında TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Sanıkların suçu birden fazla kamu görevlisine karşı işledikleri kabul edildiği halde haklarında TCK'nın 43/2. maddesinin tatbik edilmemesi,