Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/11182 K.2015/15088

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m.38/4, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m.14/2), tanık K..

Ö..’in ve yapılan aramalara rağmen bulunamaması nedeniyle ifadesi okunmakla yetinilen O..

A..’ın ifadelerinin, bu kişilerin beyanlarının sıhhatine yönelik itirazlar ile diğer tanık ifadeleri de dikkate alındığında mahkumiyet için yeterli olmayacağı, dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın tefecilik yaptığı iddiasının şüpheli kaldığı, atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,