Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/11807 K.2015/1403

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın aşamalarda değişmeyen "...polis memurlarının olay tarihinde kendisini dövdükleri..." şeklindeki savunması, bu hususu doğrulayan adli rapor içeriği üzerinde durularak olayın başlangıcı ve gelişimi irdelenip hakkında TCK’nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Yüklenen suçun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

CMK'nın 231/6. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulunun gerçekleşmesi için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında yer alan ''kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği'' şeklindeki kabul karşısında, müştekilerin ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu gösterilmeden ve CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında "..zarar karşılanmadığı ve talep olmadığı...'' biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,