Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/12830 K.2015/15437

Mahalli mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 gün 616-218, 13/12/2011 gün 237-259, 16/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 227-408 ile 16/04/1973 gün 213-345 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, eski hale iade istemleri hakkında inceleme ve karar verme görevi Yargıtay ilgili dairesine ait olduğu,

O yer Cumhuriyet Savcısının 20/11/2012 tarihli dilekçesiyle eski hale getirme talebinde bulunması üzerine mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddiyle birlikte aynı zamanda vermiş olduğu eski hale getirme talebin reddine dair 26/11/2012 tarih ve 2012/15-683 sayılı Ek karar ile bu karara itiraz üzerine Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen hem süresinden sonra yapılan temyiz hem de eski hale getirme taleplerinin reddine ilişkin kararların kaldırılması taleplerinin reddine dair 30/04/2013 tarih ve 2013/94 Değişik İş sayılı Kararların hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek anılan kararların

kaldırılmalarına, O yer Cumhuriyet Savcısının 26/11/2012 tarihli süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik itirazının CMK'nın 264. maddesi gereğince temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

04/10/2012 tarihinde verilen hükmün CMUK'nın 310. maddesindeki bir aylık yasal süreden sonra 21/11/2012 tarihli dilekçeyle O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/06/2010 gün ve 116-136 sayılı Kararında da vurgulandığı üzere; kişiler yönünden eski hale getirme yöntemiyle açılmış bulunan bir yasa yolu davasının incelenmesi olanaklı ise de bir makam olan C.Savcılığının bu haktan yararlanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet Savcısının eski hale getirme hak ve yetkisi bulunmadığından bu husustaki talebinin reddine, gerekçesi