Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13193 K.2015/15633

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanıkların üzerine atılı tehdit ve hakaret suçlarından doğrudan zarar görmeyen, bu itibarla davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan Hazine vekilinin belirtilen suçlardan kurulan hükümlere yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin tefecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik Hazine vekilinin, tüm suçlardan kurulan hükümlere yönelik ise katılan vekilinin temyizlerine hasren yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İddianame içeriğinde, sanıklar A.. K.. ve H..

S..'nin katılana birden fazla kez kazanç karşılığı ödünç para verdikleri, borcun faiziyle birlikte ödenmesine rağmen teminat olarak aldıkları senedi iade etmedikleri ve daha fazla ödemede bulunması için sanıklar Ahmet, Ramazan ve Nurettin'in katılanı tehdit ettiklerinin belirtilmesi karşısında, iddianamede tehdit olarak nitelenen eylemlerin sübutu halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve diğer eylemlerin de bununla bağlantılı olduğu anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca eylemleri nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanıklar A.. K.. ve H.. S.. hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar

görmüş olan Hazine'nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,