Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13604 K.2015/944

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık U.. B.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından, M.. K.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek bu kararlara yönelik temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden incelemenin sanık M.. K.. hakkında hakaret, R.. B.. hakkında ise direnme suçlarından kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.”,CMK'nın 5560 sayılı Yasanın 27. maddesi ile değişik 325/1-2. madde ve fıkralarında ise “(1) Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir. (2) (Değişik fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.27.md) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.” biçiminde düzenlemeler bulunduğu,

CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile eylemin suç ve sanığın suçlu olduğu tespit edilip, bir mahkumiyet hükmü kurulduğu, mahkumiyet hükmü mevcut olmakla birlikte sanığın kabulüyle sanık ile ceza arasındaki bağlantının belirli şartlarda kesildiği ve açıklanmasının askıya alındığı ve geri bırakıldığı,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/11/1979 tarihli, 1979/2-229 Esas ve 1979/477 sayılı Kararında belirtildiği üzere.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas aldığı ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olduğu, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı, dosya içeriğine göre tüm sanıkların da vekaletnameli müdafii olan avukatın müvekkillerinden U..

B..'ın üzerine atılı suçlardan, M.. K..'ın ise üzerine atılı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar verilmiş olması karşısında; dava konusu somut olayda, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca beraet eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar M.. K.. ve R..

B.. yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesine yasal olanak bulunmadığı halde kendisini aynı vekille temsil ettiren sanıklar Remzi ile Mehmet yararına olmak üzere ve 2 ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması,