Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13706 K.2015/16262

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla işlediği anlaşıldığı halde hükmolunan cezasının TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırıma tabi tutulmaması ve suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında görülen, Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/765 Esas, 2010/647 sayılı Kararının 20/09/2010 tarihinde verildiği, incelenme konusu suçun ise 2009 tarihinde işlendiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,