Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13775 K.2015/770

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hakaret suçuna ilişkin hüküm yönünden, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1)Hakaret suçuna ilişkin temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, ertelemeye dair denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

2)Sanığın, polis memurlarının görevlerini yapmalarına engel olacak şekilde, cebir veya tehdit niteliğindeki eylemlerinin neler olduğunun, denetime olanak verecek şekilde somut olarak kararda gösterilmemesi,

Kabule göre de;

3)Sanığın, olay anında tartışmakta olduğu diğer sanık Z.. A.. ile ne şekilde fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek atılı direnme suçunu işlediği tartışılmaksızın, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Görevi yaptırmamak için direnme eylemini zincirleme olarak birden fazla kamu görevlisine karşı işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

5)5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluğuna hükmolunamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

6)Sanığın kişiliği olumlu değerlendirilerek, hakkında her iki suçtan hükmolunan hapis cezaları ertelenmesine karşın, bu gerekçeyle çelişki oluşturacak şekilde, kişilik özellikleri nedeniyle suç işleme hususundaki eğilimi olumsuz değerlendirilip; keza her iki suçun niteliğine, işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlara göre ortada maddi bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,