Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1379 K.2014/5264

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Sanığa tayin olunan 5 gün karşılığı adli para cezasından aynı Kanunun 43. maddesi ile 1/4 oranında arttırım yapılırken 6 gün yerine 5 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması isabetsiz ise de, 62. madde ile yapılan indirim ile sonuç cezanın doğru tayin edilmesi karşısında bu husus bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre sanığın, 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Diğer sanık ...'ın işyerinde yapılan aramada ele geçirilen kredi kartları, not defteri, pos cihazları, müşteki ..., ..., ..., ... ve ...'in soruşturma aşamasında sanık ...'in kredi kartı tefeciliği yaptığını, kendilerinin de kartlarını sanığa vererek komisyon karşılığında borçlarını ötelettirdikleri yönündeki beyanları, diğer sanık ...'ın müdafii huzurunda kollukta alınan ifadesi ile kredi kartı sayısı nazara alındığında tefecilik suçuna iştirak ettiği ve atılı suçtan cezalandırılması gerektiği halde yanılgılı gerekçeyle beraetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ile aralarında vekaletnameye dayalı vekalet ilişkisi bulunmayan müdafii nedeniyle sanık lehine vekalet ücretine hükmolunması,