Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/14121 K.2015/572

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın CMK'nın 231/11. maddesi gereğince ele alınması için ilgili mahkemesine mahallinde ihbarda bulunulması mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu görevlisine hakaret suçunda TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek, bu süre üzerinden yapılan sonraki indirim neticesinde hapis cezasının ve ertelemeye ilişkin denetim süresinin eksik belirlenmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 2010/4-71 Esas, 2010/76 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; suç tarihi itibarıyla adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına şeklindeki kararların yasal engel teşkil etmeyeceği nazara alındığında, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmaması nedeniyle hakkında TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan ve "Sanığa verilen hapis cezasının 2 yıldan az olması,

getirtilen adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla mahkumiyet hükmünün bulunmaması suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurularak tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşması" gerekçesiyle hükmedilen hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin,

"Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına esas ilam bulunduğu gözetildiğinde sanığın kişilik özelikleri itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması anlamında bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan, takdiri indirim ve erteleme uygulamalarıyla çelişki oluşturan gerekçelerle her iki suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,