Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/14187 K.2015/16840

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 230/1. maddeleri gereğince hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230. maddesine göre de gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi,

ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği halde hangi eylemin hangi suçu ne şekilde oluşturduğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmesinden, ayrıca TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu,

birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda tanık olarak ifadesine başvurulan mağdur H..

B..'ın aşamalardaki tutarlı anlatımlarına göre sanıktan kazanç karşılığında ödünç para alması, sanığın ödünç verdiği borç miktarının fazla oluşu, ödünç verilen para karşılığında senetler alınması, ödünç verdiği para karşılığında faiz geliri elde ettiğine dair düzenlenen vergi tekniği raporu bulunması hususları da gözetilerek sanığın alacaklı olduğu başkaca icra takip dosyaları bulunup bulunmadığının araştırılması varsa borçluların tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,