Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/14305 K.2015/16818

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; İ.. K.. vekilinin vekaletnamesindeki yetkiye dayanarak kovuşturma aşamasında 03/11/2010 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçmesi nedeniyle mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının hükümsüz olduğu ve temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli şekilde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması;

bu bağlamda, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından sanığın Manavgat İcra Müdürlükleri nezdinde alacaklı olduğu takip dosyalarının araştırılıp borçluların tanık olarak beyanlarına başvurulması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,