Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/14500 K.2015/17270

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine göre sanığın 2006 ve 2007 yılları içerisinde farklı tarihlerde S..

B.. isimli kişiye borç para verip karşılığında faiz aldığının iddia edildiği ve TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla bir kişiye bile olsa, faiz karşılığı borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı gözetilerek, kovuşturma aşamasındaki savunması ile vergi denetmenine verdiği beyan arasındaki çelişkinin sanığa sorulup giderilmesi,

ödünç para alan kişinin açık kimliği ve adresi saptanarak olayla ilgili beyanının alınmasından sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma ve yasal olmayan gerekçeye dayanılarak yazılı biçimde beraat hükmü kurulması,