KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/14963 E., 2015/17339 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2012/48008
- Mahkemesi
- Mersin (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 06/12/2011
- Numarası
- 2011/1175 Esas, 2011/1555 Karar
- Suç
- İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 14. maddesinde, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir." hükmü yer almaktadır.
Ayrıca "tavsif"in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün ve 2009/7-7, 15/07/2009 gün ve 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.
İddianame içeriğine göre özetle "maktul C... O...'nın 14/12/2007 tarihinde saat 11:00 sıralarında bisikleti ile giderken yola düştüğü ve yaralandığı, sonrasında şüphelinin görev yaptığı Mersin Toros Devlet Hastanesine kaldırıldığı, burada şüphelinin C... O... hakkında "Hayati tehlikesi mevcut değildir" şeklinde rapor düzenlediği, C...
O...'nın hastanede 15 gün yattıktan sonra 29/12/2007 tarihinde öldüğü, ölümünün düşmeye bağlı kafa travması sonucu olduğu, ... şüphelinin mesleğinin gerektirdiği özeni göstermeyerek görevini ihmal ettiği, şikayetçinin mağduriyetine ve zararına neden olduğu" iddia edilmiş ve sevk maddesi olarak TCK'nın 257/2. maddesi gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatımın taksirle ölüme neden olma suçuna ait olduğu,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/14963, K. 2015/17339, 15 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama