Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1917 K.2014/6549

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık M.. Ş..'in hakkında görevi ihmal suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin sanıklar hakkında zimmet suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık M.. S.. hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükmünün incelenmesinde;

Sanık müdafiin temyiz dilekçesinin içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraet eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren ve beraetine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendisini vekille temsil ettiren sanık için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 2.400 TL'nin Hazineden

alınarak kendisine verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık M.. Ş.. hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Sanığın 10/07/2000 tarihinden önceki dönem ile 26/04/2001 – 01/08/2002 tarihleri arasında S.S. Yenihisar Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi'nde yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı, 2001 yılında kooperatif üyelerinden tahsil edilen para ile avukata yapılan ödemelerden kalan 5.742 TL'nin muhasebe kayıtlarına geçirilmediği, 2001 yılı kooperatif defterlerinin gerçeği yansıtmadığı, harcamaların bu dönemde avans ödemesi şeklinde yapıldığı ve avansların zamanında kapatılmaması nedeniyle kooperatifin zarara uğratılmasına neden olunduğu, yine kooperatifin Ö. A.Ş. isimli firmadan aldığı beton direk bedelini zamanında ödememesi sebebiyle kalan 414,75 TL borca karşılık alınan 17 adet direğin geri verilmesine karşın borcun kayıtlardan düşülmediği iddiasıyla açılan kamu davasında;

Sayıştay emekli uzman denetçilerince tanzim edilen 30/12/2005 tarihli raporda, sanığın, sözleşme karşılığı kooperatif işlerini yürüten Ç. Ltd. Şti. yetkilisi Ö.

V.'ya verilen ve kapatılmayan toplam 39.684 TL miktarındaki avansın 15.091 TL'lik kısmından sorumlu olduğu belirtilmesine karşın, aynı heyetçe tanzim edilen 10/06/2010 tarihli ek raporda ise, bu kez 39.684 TL'nin tamamından sorumlu olduğunun ve 2000-2001 yıllarına ilişkin yevmiye defterleri ve avans makbuzlarının temin edilmesi halinde hangi tarihte ne kadar avans ödendiğinin daha net tespit edilebileceğinin belirtildiği gözetilerek, söz konusu defter ve makbuzların temin edilmesinden, ayrıca hesap tetkik komisyonu raporunda belirtilen başka firmalara verilen çek ve senetlerin vade farklarının kooperatifin inşaat işlerini yürüten Ö.

V.'ya avans ödenmiş gibi gösterildiği iddiası ile ilgili firma yetkililerinin bu hususta tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve buna ilişkin kayıtların getirtilmesinden sonra dava dosyasının kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek; hükme esas alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde sanığın zimmetinde kooperatif parası bulunup bulunmadığı, var ise miktarının ne olduğu hususlarında rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,