KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/2172 E., 2014/5844 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/31820
- Mahkemesi
- İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 01/06/2010
- Numarası
- 2008/85 Esas, 2010/665 Karar
- .suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın olay sırasında görevli polis memurlarına yönelik "kralınız gelsin, siz değil ordu gelse beni götüremez" şeklindeki sözlerinin tehdit boyutuna ulaşmadığı gibi direnme suçunu oluşturabilecek başka tehdit ve/veya cebir fiilinin de bulunmadığı gözetilmeksizin beraeti yerine yanılgılı hukuki değerlendirmeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hakaret suçunu birden fazla kişiye karşı hukuki anlamda tek bir fiille gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 125/3-a maddesinin bir kez uygulanarak, 43/1-2 maddesine göre cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, bu suçtan dört kez ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
Hakaret suçunun alenen işlenmesine rağmen, sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Sanığın adli sicil kayıtlarından Şişli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2004 gün ve 2003/147 E. 2004/542 K. sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve daha ağır cezayı içerdiği halde bu ilamın kararda tekerrüre esas alınmaması,
Tekerrüre ilişkin TCK'nın 58. maddesinin her bir hüküm için ayrı ayrı uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılarak hükümde çelişki oluşturulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/2172, K. 2014/5844, 28 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama