Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2475 K.2014/6942

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay günü meydana gelen bir hırsızlık eyleminin faili olarak kolluk görevlilerince yakalanıp yüzleştirme yapılmak üzerine olay yerine götürülmesi ve suçun mağdurunca olayla ilgisinin bulunmadığının söylenmesinden sonra yüklenen suçları işlediğinin iddia edilmesi karşısında, hırsızlık suçu nedeniyle ihbarda bulunan söz konusu şahsın kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilip usulen çağrılarak tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra,

aşamalardaki hırsızlık eyleminin faili olarak teşhis edilmemesine rağmen olay yerinden ayrılmasına izin verilmediğine, hakaret edilerek dövüldüğüne dair savunmalar da dikkate alınarak olayda TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı da karar yerinde tartışılarak hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükme esas alınan ve Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 05/01/2012 tarihli raporda görevi yaptırmamak için direnme suçuyla ilgili olarak suça sürüklenen çocuğun davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilmesine rağmen aynı tarihte işlediği belirtilen kamu görevlisine karşı hakaret suçu yönünden bu yeteneğin yeterince gelişmemiş olduğu hususuna yer verilerek çelişki oluşturulması karşısında TCK'nın 31/2. maddesinin ilk cümlesinin uygulanması bakımından bu çelişkiyi giderecek şekilde psikiyatri uzmanından rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Direnme fiilinin birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,