Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2581 K.2014/6525

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar A.. G.., N.. K.., M.. G.., İ.. B.., M.. Y.. ve M.. G.. haklarında kurulan beraet hükümlerine yönelik müdafiilerinin temyizinin gerekçeye yönelik olmadığı, 7 günlük yasal sürede verilen dilekçede vekalet ücreti talebi bulunmadığı anlaşılmakla temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine, incelemenin sanık M.. K.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik müdafinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Sanığın TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle suçu işlemesine rağmen, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden denetim süresinin TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca 2 yıl olarak tayini,