Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2649 K.2014/6229

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Nallıhan İlçesi Yenice Köyü muhtarı olan sanık hakkında köye ait parayla boru aldığı ve bu boruları köy menfaatinde kullanmayarak zimmetine geçirdiği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın boruları aldığını beyan ettiği Han Ticaret yetkilisi A.

E.'un yöntemince dinlenerek kestiği fatura tutarının 3.000,52 TL olduğu ve elinde sattığı mallara karşılık olarak sanıktan aldığı 2.000 TL bedelli senet olmasına rağmen dosyada yer alan şirket kaşesi ve imzasını taşıyan tutanakta sanığa 569,94 TL mal sattığını 150 TL ödenmesi ile 419,94 TL alacağının kaldığını bildirmesi hususları hatırlatılarak, fatura bedeli ile gerçekte sattığı mal arasındaki varolan çelişkinin giderilmesi ve bu farklılığın neden kaynaklandığı sorulup açıklığa kavuşturulması, keza sanığın beyanları arasındaki çelişkilerin de giderilmesinden sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Dosyadaki mevcut bilgi, belge ve beyanlara göre Han Ticaretten 569 TL mal alan sanığın teslim aldığı mallardan 370 TL değerindeki PVC pis su borusunu yeni muhtara teslim ettiği, 150 TL' de A. E.'a ödediği halde yoruma dayanan bilirkişi raporuna itibar edilerek zimmet miktarının 2.430 TL olarak kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

N.T