Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/267 K.2014/2185

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müştekilerin mahkeme huzurunda verdikleri ifadelerinde, hakkındaki hüküm kesinleşen Fatma'nın iddianamede belirtildiği şekilde kendilerine hakaret ve tehdit içeren sözler söylediğini, Melis'in ise yalnızca hakaret ettiğini beyan etmeleri karşısında sanığın ne şekilde ve hangi sözlerle hakaret ettiği, hangi görevin yaptırılmaması için cebir, tehdit ile nasıl direndiği gerekçeleri ile denetime imkan verilecek şekilde karar yerinde gösterilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 61. maddesi uyarınca direnme suçundan hüküm kurulurken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ayrıca hakaret suçundan alt sınırdan ceza tayinine yönelik gerekçelerle çelişecek şekilde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, işlendiği kabul edilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının meydana getirdiği somut maddi bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek,

sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, ayrıca "sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözönüne alınarak" biçimindeki takdiri indirim uygulaması gerekçesi ile çelişen "...

Müştekilerin ve kamunun uğradığı zararın tam olarak tazmin edilmemesi, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yasal koşullar oluşmadığından ....” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,