Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/3199 K.2014/7355

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca tayini gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmemiş, direnme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte olacak şekilde ve birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde aynı Kanunun 265/3, 43/2. maddelerinin uygulanmaması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçundan hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğuna ilişkin bölümün “sanığın TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,