Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/3368 K.2014/9496

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı eylemi birden fazla kez işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suçu işlemesine rağmen, sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Suç tarihi itibariyle sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir halleri bulunmayan sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında "duruşmadaki tutum ve davranışları" ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanması sırasında ise "kişilikleri” lehlerine olumlu olarak değerlendirilmesine karşın, gerekçede çelişkiye düşülmek suretiyle ve CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar nazara alınmadan, hangi somut veri ve olgulara dayanıldığı gösterilmeden, "sanıkların kişilik özellikleri" bu kez aleyhe değerlendirilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,