Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/390 K.2014/3998

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: İddianamenin 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde 6086 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra düzenlenmiş olduğu nazara alındığında, 5235 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca, sanığın üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçlarından yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin sulh ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, görevsiz asliye ceza mahkemesinde yargılamaya devam olunarak yazılı biçimde hükümler kurulması, Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan kararın CMK'nın 231/5-14. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve mahkemesince daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum edilmemiş olması nedeniyle hakkında hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği hususları dikkate alındığında, suç tarihi itibariyle kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken,

CMK'nın 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, hakkında derdest sair davalar ve tafsilatı hüküm fıkrasında belirtilen Çubuk Sulh Ceza Mahkemesinden verilme ilamı bulunduğundan bahisle ve yasal olmayan gerekçe ile aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,