Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4152 K.2014/9742

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın Yeniköy Belediye Başkanı olarak görev yaptığı, belediyeye ait .. plakalı kamyonla belediye şoforü R..

Ç.. tarafından belde müstahsillerinin ürünlerinin fabrikalara nakliyesi için görevlendirilmesi yönünde encümen kararı alındığı, alınan karar doğrultusunda 11/08/2010-15/09/2010 tarihleri arasında nakliye işlemlerinin yapıldığı, ancak nakliyelerin yapıldığı tarih itibariyle yapılan nakillere ilişkin belediye tarafından düzenlenen tahsilat makbuzu bulunmadığı, bunun dışında gider olarak gösterilen akaryakıt, yol ve yemek giderleri için de belge düzenlenmediği, beyan üzerinden işlem yapıldığı, belge ibraz edilemediği için akaryakıtın nereden alındığı, aracın güzergah dışında çalışıp çalışmadığının tespit edilemediği,

beyan edilen gelirler arasında uyumsuzluk olduğu, yapılan işlemlerin yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak gerçekleştiği iddiasıyla açılan kamu davasında.

09/12/2010 tarihli ön inceleme raporunda tahsilat makbuzu düzenlenmediği belirtilen 15 nakliye işlemi ile ilgili araştırma yapılıp, dosyanın gerektiğinde Sayıştay emekli denetçilerinden oluşacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek kamu zararının oluşup oluşmadığı, kişilerin mağduriyetine neden olunup olunmadığı veya haksız bir menfaat elde edilip edilmediği, edilmiş ise miktarının tespitini içeren ayrıntılı rapor alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı eylemi birden fazla kez işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,