Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4324 K.2014/3735

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Tortum ilçesi Ç..

Köyü'nde yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadastro teknisyeni olarak görev yapan sanığın, müştekinin hak sahibi olduğunu iddia ettiği 106 ada 15 parsel ve 7 parsel, 105 ada 34 parsel numaralı taşınmazlar ile ilgili tapu kayıtları sunulduğu halde senetsizden başkaları adına tespit yaparak ve 137 ada 3 parsel, 105 ada 55 parsel numaralı taşınmazlarla ilgili olarak da paydaşların pay oranını tapu kayıtlarından farklı olarak yazarak müştekinin hak kaybına uğramasına neden olmak suretiyle görevini kötüye kullandığı iddiası ile cezalandırılmasının talep edildiği; sanığın, müşteki tarafından sunulan tapuların eski tarihli olması,

mevkii ve hudutlarının belirsiz olması nedeniyle uygulanma imkanı bulunmadığından senetsizden tespit yapıldığını savunduğu, dosya arasında bir sureti mevcut olup katılan tarafından da imzalanan 27/12/2006 tarihli tutanak içeriğinden anlaşıldığı üzere toplam 126 adet tapu kaydının mevkii ve hudutları tespit edilmediğinden uygulanamadığının anlaşıldığı,

hak sahibi olmayan kişiler adına tespit yapıldığı iddiasına konu taşınmazlar ile ilgili olarak müşteki tarafından açılan davada verilen Tortum Kadastro Mahkemesi'nin 11/09/2010 tarih, 2007/8 Esas, 2008/8 sayılı Kararının Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin 28.01.2010 tarih, 2009/8794 Esas, 2010/232 sayılı Kararı ile davacının dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı hususunda keşif icrası gerektiğinden bahisle bozulduğu, dosya arasında mevcut tespit tutanak suretlerinden anlaşıldığı üzere;

paydaşlara ait payların hatalı olarak yazıldığı iddiasına konu taşınmazların tespit tutanaklarında paydaşların isimleri yazılmakla birlikte pay oranlarının yazılmadığı nazara alınarak, bu tespitlere dayanak tapu kayıtlarının temini ile pay belirlemesinin hatalı olup olmadığının tespitinden ve hak sahibi olmayan kişiler adına tespit yapıldığı iddiasına konu taşınmazlarla ilgili Tortum Kadastro Mahkemesi'nin bahsi geçen dosyasının sonucunun beklenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/04/2010 gün ve 2010/4-71-76 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; cezası ertelenen sanık hakkında ertelemenin yasal sonucu olmasından ötürü zorunlu olarak hükmedilmesi gereken ve bu nedenle de aleyhe değiştirme yasağına konu oluşturmayan denetim süresinin TCK'nın 51/3. maddesi gereğince 1 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 10 ay olarak belirlenmesi,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,