Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4327 K.2014/9552

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının ertelendiği gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Temel ceza alt sınırdan tayin edildiği halde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, keza hükmedilen sonuç ceza miktarını aşamayacağı da nazara alınmadan TCK'nın 53/1-a maddesiyle ilgili hak yoksunluğu süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yine temel cezası alt sınırdan verilerek ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesindeki denetim süresinin gerekçesiz olarak en üst sınır olan 3 yıl şeklinde tayini,