KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/439 E., 2014/2703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/185299
- Mahkemesi
- Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 25/01/2012
- Numarası
- 2009/1015 Esas, 2012/108 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret (sanık İ.. E..'na yüklenen), görevi yaptırmamak için direnme (sanık M.. K..'ya yüklenen
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; O yer C.Savcısının dilekçesinin içeriğine göre sadece sanık M.. K..'nın beraetine dair hükmü temyiz ettiği, sanık İ.. E.. ile ilgili kararlar için kanun yolu başvurusunun bulunmadığı anlaşıldığından, incelemenin sanık M.. K.. hakkında verilen beraet hükmüyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığa iftira atması için neden ileri sürülmeyen müştekilerin aşamalardaki uyumlu anlatımlarına, bunu doğrulayan olay tespit tutanağına, doktor raporlarına, görev belgelerine, mahkemenin temyiz incelemesi kapsamı dışında kalan sanık İ.. E.. hakkındaki kabulüne ve dosya kapsamına göre Nizip İlçe Jandarma Komutanlığında görevli olan müştekilerin olay yerinde önleme araması yaptıkları sırada, tanık C..
K..'nin yönetimindeki araç ile sanıkların buraya geldikleri ve kontrol için durduruldukları, kimliklerinin incelenmesi esnasında alkollü olan sanık İsmet'in müştekilere hakarette bulunduğu ve görevlerini yaptırmamak için cebir kullanarak direndiği, bunu takiben sanık M.. K..'nın saldırıp Jan. Er Ö.. Ö..'nun üstündeki jandarma yeleğini yırtıp elinden yaraladığı ve Jan.
Er Ü..G..'i ise darp ettiğinin iddia edilmesi karşısında, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde hükmün gerekçesinde savunma ve delillerin ayrı ayrı tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların neler olduğunun açıklanması, savunmanın üstün tutulmasının nedenlerini açıkça gösterilmesi yerine Anayasanın 141, CMK'nın 34, 230/1-b ve 289/1-g maddelerine de aykırı yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde beraet hükmü kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/439, K. 2014/2703, 12 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama