Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4957 K.2014/10265

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 257/1. maddesinde belirtilen kişisel mağduriyet, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlama şeklindeki hususların suçun unsuru değil, objektif cezalandırma şartı niteliğinde bulunmaları, bunların gerçekleşmemesi halinde teşebbüsten söz edilemeyeceği nazara alınmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanığın TCK'nın 257/1, 43/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasını talep etmesine; hükmün gerekçesinde, iddianamede iki olayın anlatımına yer verildiği, iki eylem arasında uzun zaman farkı bulunduğundan kastın yenilendiği, her iki eylemin ayrı suç olarak değerlendirildiği ibarelerine yer verilmesine rağmen 04/04/2008 tarihli eylem için hüküm kurulup, 08/10/2008 tarihli eylem ile ilgili suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi suretiyle karışıklığa yol açılması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle yüklenen suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,