KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/5353 E., 2014/10194 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/235611
- Mahkemesi
- Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 06/07/2012
- Numarası
- 2012/330 Esas, 2012/1310 Karar
- Suç
- Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarihli, 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararına göre 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin; sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, 6352 sayılı Kanunun, yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden önce 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinde yer alan suçun unsurlarında esaslı değişiklikler yapılması karşısında yeni düzenlemeler ve unsurlarının oluşması durumunda görevi kötüye kullanma ile dolandırıcılık suçları yönünden de değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı davranılması,
5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/5353, K. 2014/10194, 28 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama