Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/5432 K.2014/10775

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Şikayetçi E.. T..'nın suçun zarar göreni sıfatıyla kanun yoluna başvurma hakkının bulunması, 10/05/2012 tarihli celsede katılma talebinde bulunmasına karşın mahkemece bu hususta bir karar verilmemiş olması ve hükmün 11/05/2012 havale tarihli dilekçe ile şikayetçi tarafından temyiz edilmesi karşısında, CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında UYAP sisteminde temyiz formunun bulunması ve dosyanın Yargıtay'da olduğunun görülmesi nedeniyle dosyayı gönderemediklerini belirtmesi, ancak dosyanın kesinleştirilip arşivde bulunduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu dönemde UYAP sistemi üzerinde Yargıtay'a gönderme formu iptal edilmeden kesinleşme ve infaz işlemlerinin yapılıp yapılamayacağının ayrıca yine anılan dönemde esas defteri tutulup tutulmadığının, diğer mahkemelerden gelen yazılara cevap verme görevinin sanıkta olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraet hükmü kurulması,