Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/5510 K.2014/10013

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

H.. H.. vekilinin 07/12/2012 havale tarihli dilekçesinin içeriğine göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 22/05/2012 tarihli, 2011/7-315 Esas ve 2012/210 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, H.. H.. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin “konu” bölümünde tarih ve numarası yazılarak ilamın temyiz talebi olduğunun belirtilmesi, her iki sanığın adının da dilekçe başlığında gösterilmesi, “sonuç” kısmında ise “...yukarıda arz edilen sebeplerle ve temyiz incelemesinde re'sen görülecek sebeplerle, Edremit 3. Asliye Ceza mahkemesinin ilamının bozulmasını saygıyla arz ederim.” ibarelerinin yer alması karşısında H.. H.. vekilinin temyizinin sanıklardan Seyfettin hakkındaki mahkumiyet hükmünü de kapsadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar haklarında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, H.. H..nin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,

01/06/2005 gün ve 25832 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren “Ceza Muhakemesi Kanununa Göre İl Adli Yargı Adalet Komisyonlarınca Bilirkişi Listelerinin Düzenlenmesi Hakkında Yönetmelik” gereği bilirkişi listesine kaydı yapılıp yapılmadığı anlaşılamayan ve raporu hükme dayanak alınan bilirkişi M.. Y..'a yemininin yaptırılmaması suretiyle CMK'nın 62 ve 64/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

Dosya kapsamından ve UYAP sisteminden yapılan tespitte benzer eylemleri nedeniyle sanıklardan S..

D.. hakkında Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/375 Esas sayılı dosyasında tefecilik suçundan mahkumiyet kararı ile sonuçlanan ve temyiz incelemesi için Dairemizde sırasını bekleyen bir başka kamu davasının bulunduğu, karar başlığında suç tarihinin 10/08/2006 olarak gösterildiği anlaşılmakla, tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih olduğu, suç ve dava tarihleri nazara alınarak hukuki kesinti olup olmadığı hususları da gözetilerek,

temel cezanın belirlenmesi ve zincirleme suç nedeniyle yapılacak arttırım oranına etkisi bakımından bu davaların birleştirilmesinden sonra adı geçen sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıklara verilen adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar belirlenirken uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanık Seyfettin'in adli sicil kaydında yer alan Edremit 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/09/2004 gün ve 2003/103 Esas, 2004/1140 Karar sayılı hükmünün, kesin nitelikte adli para cezasından ibaret olması karşısında, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın, adli sicil kaydında yer alan diğer mahkumiyetlerinin de tekerrüre esas olmadığı dikkate alınarak, adı geçen sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceğinin nazara alınmaması,

CMK'nın 231/5-6. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasında; aynı Yasa maddesinin 6. fıkrasının (c) bendi gereğince, “aynen iade-suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmesi gereken suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın”, basit yöntemlerle somut olarak tespit edilebilecek maddi zararlar olduğu, vergi inceleme raporu ve benzeri delil ve belgelerle somut olarak belirlenebilen H..

H.. zararını giderdiği takdirde ileride mahkumiyet kararı verilmesi halinde haklarındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği hususunda sanıklara gerekli uyarı yapılarak, sonucuna göre anılan madde hükmünün uygulama olanağı değerlendirilip diğer şartların da oluşup oluşmadığının tartışılması gerekirken, eksik araştırma, inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,