Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/6232 K.2014/3572

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanıklar İ.. K.. ve Y.. A.. hakkındaki hükümlere yönelik katılan vekilinin ve sanıklar M.. A.., K.. Ö.. ve Y.. İ.. hakkındaki hükümlere yönelik sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kooperatif yönetim kurulunda görev alan sanıklar Mehmet, Kenan ve Yakup'un, kooperatife borcu olan bazı ortaklar aleyhine icra takibine geçmelerine rağmen bazı ortaklar yönünden herhangi bir işlem yapmayarak ortaklar arasında eşit davranma yükümlülüğüne aykırı davranma şeklinde aktif nitelikteki eylemlerle işledikleri suçun TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen suç tipine uyduğu ve 19/10/2003 tarihinden itibaren yönetim kurulu başkanlığını yapan sanık Mehmet'in dava konusu edilen her iki eylemi zincirleme olarak işlemesi nedeniyle hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

yine 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar İlhami ve Yusuf hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükümleri ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilip sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmak suretiyle sanıklar Mehmet, Kenan ve Yakup hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık E.. Ş.. hakkındaki hükme yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın işlediği iddia edilen görevi kötüye kullanma suçunun; 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 10/10/2004 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık B.. D.. hakkındaki hükme yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

2004-2005 yıllarında aidat borçlarını ödemeyen ortakların az sayıdaki kısmı ile ilgili vade farkı tahakkuku ve tahsili yapıldığı iddiası ile ilgili olarak, öncelikle bu dönemde hangi borçlu ortak için hangi tarihlerde takip işleminin yapıldığının gerektiğinde bilirkişi incelemesi ile belirlenip, 19/10/2004 ve 04/09/2005 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan sanığın somut olarak bu eylemlere ne şekilde katıldığının denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,