Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/6350 K.2014/12734

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tazminat davası açmak üzere teminat bedeli ve dava masrafları adı altında almış olduğu 10.099 TL'yi katılan şirkete ödemek suretiyle meydana gelen zararı gidermeyerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair CMK’nın 231/6-c maddesinde yer alan objektif koşulu gerçekleştirmediği, yine hükmedilen kısa süreli hapis cezasının da TCK'nın 50 ve 52. maddelerinin tatbiki ile sanık lehine adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında, belirtilen hususlara ilişkin mahkemenin gerekçesi yasal ve yeterli görülerek tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Aylık gelirinin 1.500-2.000 TL olduğunu duruşmada beyan eden sanık hakkında herhangi bir ekonomik ve şahsi hal araştırılması yapılmadan, ayrıca hangi veriye dayanıldığı gerekçeleriyle gösterilmeden adli para cezasının günlüğü 40 TL'den belirlenmesi suretiyle TCK'nın 52/2. maddesine aykırı davranılması,

TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen ve adli para cezasıyla cezalandırılan sanık hakkında 53/5. madde ve fıkrası gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar süreyle bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,